The inequality of both historical and current greenhouse gas emissions and of the distribution of wealth between developed and underdeveloped countries, limits the reach and effects of the Earth Charter Initiative in dealing with the threatening consequences of the largest environmental issue of our time, climate change. Instead of advocating principles of living in a sustainable way to all human beings disregarding their levels of poverty and green house gas emissions, the Earth Charter should aim its efforts primarily on the developed world. For we, the developed world, have both the means and bear the responsibility to significantly reduce its historical and current large contribution to greenhouse gas emissions and create a knowledge system in which tomorrow’s technology can emerge to alter the dramatic effects.
Voor m’n werk kom ik wel eens op verschillende universiteitsterreinen; zo was ik vorige week bij zowel de TUDelft, Wageningen UR als op de Uithof in Utrecht geweest. Tot mijn verbazing kon ik, voor en na de workshops die we daar organiseerden, op geen van de universiteiten online met m’n laptop. Bij Wageningen was er geen eens een gasten WLAN en bij de UU en Delft had je daarvoor een gasten account nodig waar meer dan een dag op gewacht moest worden. Ik was teleurgesteld...
Wat staat Europa te wachten?
Drie dagen geleden werd duidelijk hoe de Vlaamse regering wil gaan besparen in de komende jaren. Naast instellingen als de Lijn, de VRT en de VDAB wordt er ook flink gekort op het Innovatiefonds IWT. Er zal vooral minder geld gestopt worden in ondersteuning van technologische innovatie.
En toen werd gisteren opeens bekend dat Herman van Rompuy de eerste Europese president van Europa wordt.
Hopelijk moeten we deze twee berichten niet met elkaar linken, want dan wordt het nooit wat met de European Research Area (ERA)...
Jaap Veldkamp (20 november 2009)
Dit jaar is het precies 150 jaar geleden dat de publicatie van ‘The Origin of Species’ leidt tot een ware revolutie in de wereld. Nu, anderhalve eeuw later, vieren we dit door 2009 uit te roepen tot het jaar van Darwin. De belangrijkste reden hiervoor is dat Darwin met de publicatie van zijn meesterwerk de grondlegger is geworden van de evolutieleer, wat overigens fantastisch wordt vastgelegd door de VPRO in de reis van de Beagle. Voor mij is er echter een extra reden om het Darwinjaar te vieren: zijn meer dan een eeuw oude ideeën kunnen als inspiratiebron dienen voor de huidige generatie innovatiemanagers. Hierbij een poging om u mee te nemen in het kielzog van deze bijzondere wetenschapper.
Al jaren staat innovatie bovenaan alle politieke agenda’s. Het Financieele Dagblad van donderdag 27 augustus trok dan ook mijn aandacht met de kop: “Kabinet verlaagt zijn ambitie voor innovatie”. Waar Duitsland juist extra investeert in innovatie, heeft Den Haag juist besloten de ambities met betrekking tot innovatie in Nederland naar beneden bij te stellen. Niet 1 procent van het bruto binnenlands product moet worden besteed aan kennis en innovatie, maar slecht 0,7 procent (gemiddelde van alle OESO-landen).
Naast de grote aandacht voor innovatie als hype en ‘hot topic’, is er de wetenschappelijke discipline ‘innovatiewetenschap’. Er is een groot aantal onderzoekers aan de slag, vele managers aan het werk en een berg literatuur beschikbaar over wat innovatie is, hoe nieuwe innovatiesystemen ontstaan en over hoe je nieuwe ontwikkelingen kunt sturen en managen. De focus van het vakgebied innovatiewetenschap ligt daarbij vooral op het steeds innovatiever maken van de westerse samenleving. Maar de opkomst van innovatiewetenschap als discipline, brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Zou het niet veel nobeler zijn om de grote hoeveelheid kennis die we nu hebben over innovatie, in te zetten om ook ontwikkelingslanden een stap verder te brengen?